Le Grimpar Nasican mâle. J. Barraband 1806
Afm is 53 x 35 cm.
Jacques Barraband werd geboren in Aubusson in een familie die al sinds de 16e eeuw in de stad woonde en werd gedoopt op 31 augustus 1768. Na zijn afstuderen maakte Jacques Barraband ontwerpen voor zijn vader voordat hij naar Parijs vertrok. Daar volgde hij lessen aan de Académie Royale de Peinture, waar hij tussen 1787 en 1793 in de leer was bij Joseph Laurent Malaine, een bloemschilder van Lodewijk XVI in de fabriek van Gobelins. De jaren die volgden waren ongetwijfeld moeilijk. Na de sluiting van de fabrieken in 1793, de emigratie van sommige families en de onrust van die tijd, waren er minder opdrachtgevers. Deze afname van de werkdruk bracht Barraband ertoe zijn vaardigheden te diversifiëren: schilderen op doek, ontwerpen voor wandtapijten en decoraties voor porselein.
In 1801 werd hij, dankzij zijn talent als tekenaar, gevraagd om Le Vaillants Histoire Naturelle des Oiseaux d’Afrique te illustreren. Dit was het begin van een lange en vruchtbare samenwerking. Een van de hoogtepunten in Barrabands carrière is ongetwijfeld zijn medewerking aan natuurhistorische publicaties van Le Vaillant. Hij leverde namelijk het merendeel van de illustraties voor diens Histoire Naturelle des Perroquets, Histoire Naturelle des Oiseaux de Paradis et des Rolliers suivie de celles des Toucans et des Barbus, Parijs 1803 en Histoire Naturelle des Pomerops et des Guépiers… faisant suite à celle des Oiseaux de Paradis, Parijs 1806.
Dit betreft meer dan driehonderd tekeningen in gouache en aquarel. Sommige series werden aangevuld door Auguste Pelletier toen Barraband de tekeningen niet kon leveren, waarschijnlijk vanwege gezondheidsproblemen. Naast hun onmiskenbare schoonheid bezitten deze aquarellen een wetenschappelijke precisie die sindsdien door weinig ornithologische kunstenaars is geëvenaard.
Tot Barrabands andere publicatieprojecten behoren Buffons Histoire Naturelle en de ordening van materiaal verzameld door het Institut d’Egypte, dat vanaf 1800 werd gepubliceerd in de Mémoires d’Egypte. Barrabands talent bracht zijn collega Gault de Saint-Germain ertoe na zijn dood te zeggen dat hij "gerekend kon worden tot degenen die een voorliefde voor natuurgeschiedenis hebben verspreid, een voor een groot deel van haar ontwikkeling te danken aan zijn betrokkenheid bij de schilderkunst." Op 25 januari 1807 werd Jacques Barraband benoemd tot professor aan de École Spéciale des Arts et Dessin in Lyon. In deze stad overleed hij op 1 oktober 1809.
De olieverfschilderijen van Jacques Barraband zijn zeldzaam en daarom kostbaar. De kunstenaar voelde zich meer op zijn gemak op papier. Zo exposeerde hij in wezen aquarellen op de Salon vanaf 1798. Dit was ook het geval in 1804, het jaar waarin hij een gouden medaille won voor de illustraties bij de Description d’Egypte en de Histoires Naturelles van Levaillant. In 1806 exposeerde hij niets op de Salon. Dat is echter wel het jaar waarin L’Observateur van het Musée Napoléon commentaar gaf op Twee hanen die vechten om een kuifhen. Het tijdschrift schreef dat “dit schilderij vergelijkbaar is met het beste dat hij in dit genre maakt.” Het beschouwde Barraband als “de La Fontaine van de schilderkunst” (“Barraband, je betovert onze ogen…”). Het is dit magnifieke schilderij, waarin Barraband “de natuur berooft van haar fijne en altijd geslaagde contouren”, dat we ruim twee eeuwen later ontdekken, perfect bewaard gebleven en volkomen fris.
Barraband schilderde in zijn vroege jaren met olieverf, zoals blijkt uit enkele schilderijen uit het einde van de jaren 1780, met name die van de tapijtmaker Picon de Laubard uit Aubusson. Hij raakte al op zeer jonge leeftijd geïnteresseerd in tapijtweven in het familieatelier en later in het schilderen op porselein, zoals het prachtige Stilleven met fazant en papegaaien, een olieverfschilderij op hout en porselein van Dihl en Guerhard. Verschillende schilderijen op hout of doek, zoals het exemplaar in het Musée des Beaux-Arts in Quimper, zijn niet gesigneerd, maar worden wel aan hem toegeschreven. Ze zijn nog zeldzamer gedateerd.
Na het verschijnen van de Histoires Naturelle des Perroquets wijdde Barraband zich vanaf 1801 voornamelijk aan gouachewerken en tekeningen voor luxe boeken. Hij was ook een befaamd docent.
Barrabands werken werden gewaardeerd door Napoleon I en Joséphine de Beauharnais, maar ook door particuliere verzamelaars. Tijdens zijn leven was hij een gewilde en kostbare schilder.